kümülatif uykusuzluk

Boş sokakta yururken fırsattan istifade gozlerimi kapatıp uyukladığım gunlerdeyim. geç yatıyorum sürekli. kötü bir alışkanlık oldu bu. akşamüstü saatlerinde keyfim yerine geliyor, aksama duzelmiş oluyorum, bu sefer uyumak bilmiyorum. sabah tekrar sürünmece işe gelip uyuklama. uyku stoklamam gerekli.
keşke şehrin arka sokaklarında mistik dükkanlar olsa. bu dükkanlarda tombul kavonozlarda sıkıstırılmıs uykular satılsa. renk renk fosforlu , açınca hafif dumanı tütse şöyle. mesela etiketleri olsa; " bir bebegin 15 saatlik deliksiz uykusu", "hamile bir annenin ruyasında bebegini gordugu deliksiz uykusu","bir askerin teskeresinin geldiği günü gördüğü nöbetsiz uykusu", "yeni mezunun çok istediği işe kabul edildiğini gördüğü uykusu" ya da "bir yıldır hiç durmadan çalışanın 15 günlük tatile çıktığı uykusu"..
böyle bir meslek olsa. benim işim uyumak ve insanlara uçtuğum, bulutların arasından geçtiğim, en sevdiğim yemekten tabak tabak yediğim, en sevdiğim şarkıyı karaokede söylediğim, merkez bankasını soyduğum paralarla kendime bir ada aldığım, 3 dilekli cinle karşılaştığım, johnny deep'i' jim struggles için terk ettiğim ve helikopterle annemlerin yanına gittiğim rüyalarımı satsam. 8 saat mesai uykusu, 8 saat normal uyku, kalan 8 saatte de ruyamda bile yapamadığım şeyleri yaptığım bir hayatım olsa.
Aslında birkaç gün 10 saat uyusam da olur. evet bu daha mantıklı. öyle uyuyarak hayat mı geçer canım, saçmaladım.

müzikli yastık

geçen sabah yine uyandım. farklı olan,yastığımdan müzik sesi gelmesiydi. ne kadar iyi bir fikir dedim çalar saat yerine müzik çalar yastık.

-uyanmak için birebir. ya da tabi uykuya devam etmek için, ne çaldığına bağlı. susturmak için yastığa bir yumruk, alarımı durdurmak için 3 yumruk. çok iyi bir fikir -

neyse derken bunun aslında alt komşumun televizyonundan gelen türkü sesi olduğuna karar verdim. algılarım giderek açılıyordu.biraz kıpırdandım. sonra birşeyin üstüne yattığımı farkettim. sonra hatırlamaya başladım.

bugünlerde rüyalarım yeterince renkli değil, fona müzik eklesem nasıl olur diye cok sevdigim surekli bozulan, sevgili ipod'um gün ışığıyla birlikte uyumuştum. bir şekilde sabahı etmişiz, sabah ben kıpırdanınca kendiliginden çalmaya başlamış olmalı. fon müziği şurda dursun rüya bile göremedim. ama çok sevdigim bir sarkıyla uyanmış oldum. radyolu saatimi bulmamın zamanı gelmiş.