Ortaokulda bir sıramız vardı. Herkesin vardır ama bizimkisi başkaydı. Okulun ilk günü bütün sınıfları gezer ne yapar ne eder o sırayı bulurduk ve tekrar bizim sıramız olurdu.
-Mikroyumuşak uzaklarabaktaki yapmam gereken işin alarmını erteledikten sonra devam ediyorum-
Bugün bir anda; orta 1-2-3, lise 1-2-3'te hergün kollarımı dayayıp, yazı yazdığım, ders dinlediğim, miş gibi yaptığım, en sevdiğim arkadaşımla paylaştığım, üstüne dünyanın kopyasını yazdığım sıramı özledim. Bu sıra herhangi bir sıra gibi değildir, uzaktan öyleymiş gibi görünür ama aldanmayın.
En büyük yeteneklerinden birisi yazılan kopyaları kamufule etmesidir. bu sıra bir hayvan olarak dunyaya gelseydi bir bukelemun olurdu kuşkusuz.
Ama işte o gün kül yutmaz matematikçimiz Emel hocanın din dersinin sınavına gözetmenlik yapacağı kimin aklına gelebilirdi. Bütün sıraları tek tek kontol etmeye başlamıştı, biz de aceleyle yarım yamalak sildik. Kopyalar parçalı bulutlu istanbul gökyüzü gibi kalakaldı, biz de sevgili fisun'la (füsun değil, fisun) birbirimize bakakaldık.
Bizim din hocasıyla ilgili hatırladığım iki şey.
bir - cok saf bir adamdı, dersleri "hocam çok güzel sesiniz var bize biraz ilahi söyleseniz keşke" diye kaynatırdık, her dersinde tahtada
ders adı:din kültürü ve ahlak bilgisi
konu: bir ilahi bir marş!!
yazardı. adamcağız tenefüs zili duyulana kadar transa geçer ve söylerdi de söylerdi. her zaman ilk sırayı "sordum sarıçiçeğe.."ilahisi alırdı.
iki - çok saf bir adamdı, arada derslerde bize ahlak içerikli film seyrettirirdi, hırsızlığın ve yalan söylemenin çok kötü şeyler olduğunu bu filmler olmasa asla öğrenemezdim. bir gün elektirikler kesik olduğu halde bizi yine film seyretmeye götürdü. "hocam elektrikler kesik nasıl izleyeceğiz" dediğimizde, "olsun karanlıkta izleriz" demişti.
işte böyle saf bir adamdı fahrettin hoca.
-Mikroyumuşak uzaklarabaktaki yapmam gereken işin alarmını erteledikten sonra devam ediyorum-
Bugün bir anda; orta 1-2-3, lise 1-2-3'te hergün kollarımı dayayıp, yazı yazdığım, ders dinlediğim, miş gibi yaptığım, en sevdiğim arkadaşımla paylaştığım, üstüne dünyanın kopyasını yazdığım sıramı özledim. Bu sıra herhangi bir sıra gibi değildir, uzaktan öyleymiş gibi görünür ama aldanmayın.
En büyük yeteneklerinden birisi yazılan kopyaları kamufule etmesidir. bu sıra bir hayvan olarak dunyaya gelseydi bir bukelemun olurdu kuşkusuz.
Ama işte o gün kül yutmaz matematikçimiz Emel hocanın din dersinin sınavına gözetmenlik yapacağı kimin aklına gelebilirdi. Bütün sıraları tek tek kontol etmeye başlamıştı, biz de aceleyle yarım yamalak sildik. Kopyalar parçalı bulutlu istanbul gökyüzü gibi kalakaldı, biz de sevgili fisun'la (füsun değil, fisun) birbirimize bakakaldık.
Bizim din hocasıyla ilgili hatırladığım iki şey.
bir - cok saf bir adamdı, dersleri "hocam çok güzel sesiniz var bize biraz ilahi söyleseniz keşke" diye kaynatırdık, her dersinde tahtada
ders adı:din kültürü ve ahlak bilgisi
konu: bir ilahi bir marş!!
yazardı. adamcağız tenefüs zili duyulana kadar transa geçer ve söylerdi de söylerdi. her zaman ilk sırayı "sordum sarıçiçeğe.."ilahisi alırdı.
iki - çok saf bir adamdı, arada derslerde bize ahlak içerikli film seyrettirirdi, hırsızlığın ve yalan söylemenin çok kötü şeyler olduğunu bu filmler olmasa asla öğrenemezdim. bir gün elektirikler kesik olduğu halde bizi yine film seyretmeye götürdü. "hocam elektrikler kesik nasıl izleyeceğiz" dediğimizde, "olsun karanlıkta izleriz" demişti.
işte böyle saf bir adamdı fahrettin hoca.
